Stille Koningsdag in Bangkok

Zaterdag 26 juli 2025

Vlak voordat we naar Bangkok vertrekken is Thailand onverwachts wereldnieuws. Een oud grensconflict met buurland Cambodja is geëscaleerd en komt plotseling op de voorpagina’s. Met enkele doden en duizenden vluchtelingen tot gevolg. Hoewel het code rood is voor het oostelijke grensgebied stappen we toch maar in de auto op weg naar Zaventem.

Onderweg een merkwaardig telefoontje met Parkos, de Belgische parkeermaatschappij waar we geboekt hebben: of we de auto naar een andere parkeerplek willen rijden omdat het transitbusje dat ons naar de luchthaven moet brengen ‘door de politie in beslag is genomen’…. Via een regenachtig München vliegen we door naar Bangkok. Boven Bangladesh krijgen we met zware turbulentie te maken, waardoor ons ontbijt niet geserveerd kan worden. Vermoeid van de slopende nacht en met lege magen rijden we na een lange vlucht Bangkok tegemoet, metropool vol met hoge wolkenkrabbers maar zonder karakteristieke skyline.

Ons Hostel Chern ligt tussen het toeristische gebied van de Grand Palace en het hectische Chinatown, in een straat vol met winkels die allemaal gouden, blinkende Boeddhaparefernalia verkopen. Sommige beelden zijn wel twee meter hoog. Gedurende ons verblijf in Bangkok zal het verdienmodel van deze Boeddha-winkels voor ons een raadsel blijven. Niet één keer zien er we iemand ook maar één winkel binnenlopen.

We stillen onze honger in een toeristische Thai Bistro en dompelen ons daarna voor de eerste keer onder in Bangkok, Oriental city. Via een stadsparkje met grote vleermuizen in de bomen wandelen we naar Chinatown, met onderweg wat Oriëntaalse proeverijen bij kleine eetstandjes. Op de levendige markt van Chinatown eten we heerlijke visgerechten en kijken we onze ogen uit naar al deze Aziatische hectiek. Genoeg prikkels om de eerste avond over te dromen in een lange, diepe slaap.

Zondag 27 juli 2025

Als we de volgende ochtend op pad willen worden we ‘spontaan’ aangesproken door een man die zegt dat hij leraar is. Dat we veel geluk hebben omdat het de verjaardag van koning Rama X is (maar die is pas een dag later jarig, weten we). En dat alleen vandaag het kanaal begaanbaar is voor een rondvaart. En kijk, daar stopt nét zijn vriend met een Tuk Tuk om ons mee te nemen…. Maar omdat we dit eigenlijk toch al van plan waren en de fut nog niet hebben om zelf alles uit te zoeken, besluiten we ons, tegen onze natuur in, over te geven aan deze tourist-boobytrap.

Een Thaise sampan brengt ons over de gele Menam-rivier naar het netwerk van kanalen aan de overkant. We varen langs vervallen hutjes aan de kade waar het leven schots en scheef wordt geleefd. Langs de kant zien we af en toe een grote witte Aziatische watervaraan wegschieten. Samen met de andere toeristen in onze boot mogen we uitstappen bij een Floating Market. Om wat te eten, naar meervallen te kijken die vet worden gemest door de toeristen en om over de bruggetjes te lopen.

Bij het Grand Royal Palace lopen we even rond in de onlangs geopende airco-gekoelde megalomane ondergrondse hal waar, behalve een paar oude foto’s aan de muur van de stad Bangkok, niets te beleven valt. Hoeveel smeergeld zou hier aan besteed zijn? ‘s Middags nemen Franz en Ivelien een Tuk Tuk om te shoppen op een markt terwijl Ivich en Roger treintickets kopen op het oude station van Bangkok, een van de weinige koloniale gebouwen van de stad. We blijven er onverwacht lang hangen. Het is er erg rustig is, schoon en er staan mooi glimmende locomotieven tentoongesteld uit vroeger tijden. We vragen ons af wat wordt bedoeld met de ‘announcement‘ bij de ingang van de State Railway of Thailand: ‘Due tot he unauthorised person using the area around the Bangkok Railway Station offer to help and service passengers going to anywhere and ask for a highly service charge, which affects both passengers and The State Railway of Thailand’….

‘s Avonds blijkt Khao San Road, 25 jaar geleden nog hét backpackers-Mekka van Zuidoost-Azië, aan zijn eigen succes ten onder te zijn gegaan. We weten niet hoe snel we weg moeten komen uit deze kakafonie van lawaai en commercie. Even verderop eten we wat in een rustiger gedeelte met uitzicht op een standje met geroosterd krokodillenvlees.

Maandag 28 juli 2025

Vandaag mag koning Rama X, oftewel Maha Vajiralongkorn Bodindradebayavarangkun, 73 kaarsjes uitblazen. Hoewel Rama en zijn vrouw uitkijken over bijna ieder plein, tempel of overheidsgebouw, lijkt deze ‘Koningsdag’ aan de gewone Thai voorbij te gaan. De meeste winkels zijn gesloten en uit respect voor de slachtoffers van de gevechten aan de Thaïs-Cambodjaanse grens heeft de koning besloten om alle festiviteiten af te lasten. Om ons bezoek aan Bangkok toch nog van een koninklijk tintje te voorzien, bezoeken we het Royal Grand Palace (vanwege zijn verjaardag gratis), het heilige spiegelpaleis van de koning dat schittert in de hete zon. Roger en Franz in ‘olifantbroeken’ (omdat korte broeken niet zijn toegestaan), Ivelien en Ivich met schouders bedekt.

In de middag zet een ‘Grab’ ons af op het spiksplinternieuwe station van Bangkok, ver buiten het centrum. De koning is ook hier weer nadrukkelijk aanwezig met grote foto en een eigen altaar met gele bloemen. Het ruikt er naar nat beton alsof gisteren de opening heeft plaatsgevonden. Voordat we in onze trein stappen, eten we nog wat in een moderne foodcorner, waarna we in een rij aansluiten voor de trein naar het zuiden.

Omdat er gisteren voor de reis naar het zuiden alleen nog plek was in de derde klasse, nemen we tussen Thaise passagiers plaats in een warme coupé-zonder-airco. Lokale verkopers lopen af en aan door het gangpad om eten en drinken te slijten. Gelukkig zorgt de wind uit de open ramen tijdens de treinrit voor verkoeling. We laten de metropool Bangkok achter ons en rijden we de felgroene rijstvelden tegemoet. Tegen zonsondergang legt een moslima op de bank naast ons een kleedje richting het westen, waarna ze even naar Mekka gaat bidden. Op het station van Hua Hin (waar Roger in 1999 met zijn jaarclub verbleef) krijgen we goed nieuws: Ivelien heeft een 6,5 voor haar hertentamen en is nog één voldoende verwijderd van haar P! Als we dan ook nog het nieuws lezen dat Thailand en Cambodja in Maleisië tot een staakt-het-vuren zijn gekomen, komen we opgelucht aan in Chumphon.