In de jungle van Khao Sok

Zaterdag 9 augustus 2025

Om onze Grab-taxi te bereiken sjouwen we onze bagage tot achter de slagbomen van het gebied rondom de pier van Don Sak. Onze chauffeur mag ons pas op dat punt oppikken en excuseert zich met Google translate voor deze ‘maffiapraktijken’, zoals hij het noemt. Door het groene vasteland van Thailand rijdt hij ons naar het nationaal park van Khao Sok. Hij spreekt geen woord Engels maar spreekt af en toe iets in het Thais in op zijn telefoon. Die tekst wordt dan naar het Engels vertaald, wat wij dan weer kunnen lezen. Reizen anno 2025. We mogen van hem onze eigen muziek afspelen op zijn radio, maar we merken dat hij daar 'Gilles de la Tourette' van krijgt. Van de rustige danceclassics op de playlist van oma Loesje wordt hij wat stabieler achter het stuur.

We verblijven in twee bungalowtjes in Monkey Mansion, een koloniale oase in de jungle van Khao Sok. ’s Avonds gaan we naar het backpackerdorpje van Khao Sok met vele restaurantjes en barretjes. Aan het Sok-rivier, met een gifgroene kikker op een muurtje naast ons, eten we heerlijke Thaise currygerechten. Als we ’s avonds de lichten aandoen van ons appartement schieten er twee vleermuizen weg die op ons bed zaten. Na het verwijderen van wat vleermuizenkeutels vallen we onder onze klamboe in slaap.

Zondag 10 augustus 2025

Bij de ingang van het nationaal park liggen backpackers nog in open tentjes te slapen als we ‘s ochtends beginnen aan een lange wandeling. Onze gids Mint wijst ons erop dat er in de bomen boven die tentjes giftige slangen zitten. We zien ze eerst niet, maar op aanwijzing van Mint kunnen we ze inderdaad in de bomen zien hangen. Voor ons voorlopig geen camping in de jungle…. De tocht door de jungle lijkt op een normale wandeling door de natuur, maar zit vol met verrassingen. Zo lopen we langs een ruïne van een woning. ‘De familie die hier vroeger woonde is volledig uitgemoord, vertelt Mint rustig. Het zou gaan om een conflict over grondbezit.

Mint spot voor ons hagedissen, slangen en vooral spinnen. Je hebt spinnen zoals wij ze kennen, met een spinnenweb, maar dan een handpalm groot, maar er zijn ook camouflagespinnen die amper te zien zijn en wachten tot er een prooi voorbij komt. Ook laat Mint ons paars-zwarte vogelspinnen zien, zo groot als een tennisbal. Maar de meest indrukwekkende is toch wel de spin-met-het-deurtje. Die verstopt zich achter een laagje mos dat hij als een deurtje openklapt wanneer een argeloze voorbijganger passeert. In een relfex grijpt de spin dan zijn prooi naar ‘binnen’ en sluit het ‘deurtje’ weer. Mint laat ons dit natuurfenomeen zien door met een rietje (= de prooi) naast het deurtje te bewegen. Zo lopen we de hele dag door in een real life natuurdocumentaire.

Onderweg naar het ‘basiskamp’ ziet Ivelien als eerste, hoog in de bomen boven ons, een zeldzaam Gibon aapje. Van tak naar tak springt hij de dicht begroeide jungle in. Bij het basiskamp komt Ivelien erachter dat een bloedzuiger door haar sok heen een (pijnloos) slokje van haar bloed heeft gezogen. We nemen vervolgens het glibberige pad langs de rivier naar boven. Bij een meertje op de top van de berg zwemmen we een tijdje in het verkoelende regenwater voordat we weer aan onze terugtocht beginnen. Op de weg terug wijst Mint ons op een grote spin die over de zandweg kruipt. Juist als hij er toelichting over wil geven schiet een hagedis uit de struiken en zijn we getuige van een gevecht op leven en dood tussen spin en hagedis. De hagedis wint het duel en schiet met zijn trofee in zijn bek het struikgewas weer in. Het is onze laatste kennismaking met de harde wetten van de jungle.

De wildstand aangevuld:

-Vleermuisjes in onze kamer van Monkey Mansion

-Gifgroene kikker

-Slangen in bomen en struiken

-Vogelspinnen en soortgenoten

-Hagedissen

-Gibon aapjes

-Brillangoer aapjes

-Watervaranen