Koh Pahluai: het eiland van O - Reisverslag uit Ko Samui, Thailand van Roger en Ivich Rossmeisl - WaarBenJij.nu Koh Pahluai: het eiland van O - Reisverslag uit Ko Samui, Thailand van Roger en Ivich Rossmeisl - WaarBenJij.nu

Koh Pahluai: het eiland van O

Door: Roger en Ivich

Blijf op de hoogte en volg Roger en Ivich

09 Augustus 2025 | Thailand, Ko Samui

Woensdag 6 augustus 2025

Nadat we in een lokale pick-up eerst een Thais dametje bij het ziekenhuis van Koh Samui hebben afgezet, stappen we op de ferry naar het vasteland. Bij de pier van Don Sak moeten we overstappen op een andere ferry die ons naar Koh Pahluai zal brengen. In de smoezelige haven zien we beelden van roze dolfijnen, die hier schijnen te zwemmen. We zien ze ook daadwerkelijk boven de zee uit komen als we bij een lokaal tentje een snelle lunch aan het eten zijn! Het wordt tijd om onze wildstand bij te gaan houden.

Aangekomen bij de ferry naar Koh Pahluai wordt het al snel duidelijk dat we in een andere fase van onze vakantie zijn beland. Samen met een Duitse vader met twee dochters zijn we de enige passagiers aan boord van dit roestige tweedehandsje uit China, zo blijkt als we in de lege passagierscabine overal nog Chinese veiligheidsinstructies zien staan. Vaarwel luxe strandresorts, hallo ecotoerisme! Vanaf het dek van onze Chinese roestsloep we de regen tegemoet met een prachtig donker en grijs wolkenpallet. Als ons schip eenmaal de bui in vaart, regent het zó hard dat er in de cabine kleine riviertjes ontstaan van regenwater dat door de ramen naar binnen gutst.

Bij aankomst op Koh Pahluai is de regen voorbij en worden we op de pier aangesproken door een iele Thai met drie tanden en één meter lang rastahaar op zijn rug. Hij blijkt ‘O’ te heten en neemt ons mee in een pick-up truck. Vanuit de achterbak spotten we meteen de Oriëntaalse Neushoorvogel, zittend op een elektriciteitsdraad. Met zijn gele snavel met daarbovenop een gele hoorn is hij een kenmerkende verschijning op dit kleine eiland.

Ons Koh Pahluai Eco Resort blijkt een tweede paradijsje op palen te zijn. Vanuit onze houten bungalow kijken we uit op een prachtige tuin met een wildgroei aan exotische planten en, daarachter, de zee. Ons resort blijkt het enige oord te zijn waar we op het eiland terecht kunnen voor eten in de avond. We maken kennis met een Duits stel met twee kinderen (van wie de vader, Sebastian, jarig is en ‘Kaffee und Kuchen’ trakteert) en een Frans-Spaans stel met een lief dochtertje. Onder onze klamboes, in de wildernis met een ruisende zee op de achtergrond, wanen we ons in tempo doeloe.

Donderdag 7 augustus 2025

’s Ochtends legt O ons uit waarom Koh Pahluai als eco-eiland bekend staat. Onder de vorige koning, Rama IX oftewel Bhumibol, brak er een keverplaag uit die alle kokospalmen besmette. Een belangrijke inkomstenbron van het eiland viel weg. De koning besloot daarop om het eiland uit te roepen tot eco-resort. Er kwamen grote zonnepalen (de enige die we in Thailand hebben gezien) en het eiland kreeg een eigen energievoorziening. Sindsdien heeft Koh Pahluai een aparte, duurzame, status.

Ook zonder palmbomen blijkt Koh Pahluai veel bounty strandjes te hebben. Probleem is alleen dat die verscholen liggen achter dichte bebossing of brede rotsformaties. Daarom rijdt de pick-up truck ons ’s ochtends over het eiland tot aan de voet van een berg. Die moeten we met een zware tocht beklimmen, daarna waden we een stuk door de ondiepe zee en klauteren we nog over rotsen. Onze beloning is adembenemend mooi. Een hagelwit strand, kristalhelder water waar je tot honderden meters de zee in kunt lopen. Het strand verbindt een klein schiereilandje met een berg met planten, bomen en bloemen. De rest van de dag brengen we als enige bezoekers in de schaduw door van de mangrovebomen. Robinson Crusoë had hier Vrijdag kunnen ontmoeten.

Vrijdag 8 augustus 2025

Na de na klim terug van het bounty strand hadden we eigenlijk behoefte aan een dagje rust. Toch lieten we ons door onze Duitse en Frans vrienden overhalen om aan te sluiten bij het boottochtje naar het Ang Thong National Marine Park, een gebied met 42 eilanden nabij Koh Pahluia met beschermde status. Vroeg in de ochtend stappen we met O en ‘the Germans and French’ op een sampan die ons over de Thaise Golf vaart.

De eerste halte is Ko Mae Ko, waar we hele steile trappen moeten beklimmen om bovenaan een azuurblauwe lagune uit te komen. De klim is zwaar, maar is het uitzicht waard, ook al is het op het heetst van de dag. Een eiland verderop, op Ko Wua Talap. blijkt deze klim nog maar kinderspel te zijn geweest. Aan de voet van de berg treffen we brillangoeren in de bomen, oftewel brilapen (vanwege hun witte ‘bril’ die ze om de ogen hebben). Daarna blijkt Ko Wua Talap toch vooral ‘no counrty for old men’ te zijn, zoals Roger het halverwege de lange, steile klim verzucht. Maar eenmaal op het uitzichtpunt van 500 meter hebben we het mooiste panorama van de vakantie: het hele eilandenrijk ligt uitgespreid voor ons!

We sluiten de middag af met een bezoek aan een strand op Koh Pahluai waar je alleen met een boot kunt komen. Voor ons ligt een Thaise zee van James Bond-proporties (scenes van 'The man with the golden gun' zouden hier opgenomen zijn), links op de berg zit een gezin brillangoeren bladeren te eten en in onze rug de bergen met wilde, felgroene begroeiing. We weten niet waar we moeten kijken, zo mooi is het hier allemaal.

Omdat deze prachtige dag een zonsondergang verdient, rijden we tegen de avond met onze nieuwe Europese vrienden naar een uitkijkpunt op een berg op Koh Pahluai. Daarna vieren we met hen, bij volle maan, onze eigen ‘full moon party’ met een Europees kampvuurtje aan zee.

Zaterdag 9 augustus 2025

Vanaf ons resort kunnen we onze ferry in de verte aan zien komen varen. Alle tijd voor een laatste gesprek met Sebastian, de vader van het Duitse gezin. Hij vertelt dat hij gitarist is in een bekende Keulse coverband, Schmeisig – Musik zum Biertrinken, en dat hij zijn gitaar zo mist. Hij heeft nog gezocht, maar nergens in Thailand is een gitaat te huur. Bijna had O voor hem er nog eentje over laten komen uit Koh Samui. Als we even later, terug op onze Chinese roestsloep, langs ons resort varen zien we de kapitein van het schip in de stuurhut zingend achter het stuur zitten. Met…. een gitaar!

Onze wildstand:

-Drie watervaranen (Bangkok)

-Vleerhonden (Bangkok)

-Een rat (Chomphun)

-Pijlvissen (Chumphon)

-Koraalvissen (Kao Tao)

-Babyhaaien (Koh Tao)

-Zeeschildpad (Koh Tao)

-Roze dolfijnen (Don Sak)

-Oriëntaalse Neushoorvogels( Koh Pahluai)

-Brillangoer appjes (Koh Pahluai)

-Hagedissen (Koh Pahluai)

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Roger en Ivich

Reisdagboek van Ivich, Roger, Ivelien en Franz-Eduard.

Actief sinds 08 Okt. 2010
Verslag gelezen: 130
Totaal aantal bezoekers 236569

Voorgaande reizen:

18 Augustus 2025 - 08 September 2025

Koh-hopping 2025

01 Juli 2024 - 21 Juli 2024

Katholiek bastion in de Middellandse Zee

27 Juni 2023 - 27 Juni 2023

De parel van de oceaan

02 Augustus 2022 - 12 Augustus 2022

Noord-Portugal 2022

27 Juli 2021 - 17 Augustus 2021

Van Den Bosch naar Bordeaux

13 Juli 2020 - 29 Juli 2020

Karinthië, Kroatië en corona...

07 Juli 2019 - 27 Juli 2019

Euskal Herria y Espana

01 Juni 2018 - 30 Juni 2018

Op reis in de Maleis

27 Juli 2017 - 18 Augustus 2017

Glampacking part II: Italië!

31 Maart 2017 - 09 April 2017

Fàilte gu Alba

09 Augustus 2016 - 09 Augustus 2016

Van Den Bosch naar Dubrovnik

13 Juli 2014 - 18 Juli 2014

Genieten in de Dolomieten

25 April 2014 - 04 Mei 2014

Galicië 2014

01 Januari 2013 - 31 December 2013

Yes we Canada 2013

01 Juli 2012 - 20 Juli 2012

Parel van de Balkan

23 April 2012 - 30 April 2012

The last snow of winter 2012

17 Oktober 2010 - 07 November 2010

Suid-Afrika 2010

19 Juli 2015 - 30 November -0001

Reizen in het land van Oxi

Landen bezocht: